oyyy..
huzur gibi.
yağmur altında dinlenmesi gereken
en birinci şarkı.
jose feliciano da
dünyanın en iyi gitaristlerinden biri.
görmek için değil,
duymak için yaratılmış.
selam coyiler.
naber?
nesrin beni asırlar önce mimlemişti,
kitaplarından bi gökkuşağı yap da
altından geçelim
dünyaya bi de erkek gözüyle bakalım diye.
asırlar sonra fırsat bulabildim de
(kitaplarımı toplamasam bi sene deha beklerdi:)
yapabildim.
rafların tozlu, güneş görmeyen
arka kısımlarında
daha kimbilir neler vardı da
üşengecin gökkuşağı ancak bu kadar..
yukardan aşağıya sıralıyorum;
da vinci şifresi - dan brown
ölümcül - michael palmer
60lar hikaye 70ler terane 80ler Şahane - muharrem kaşıtoğlu
sofie'nin dünyası - jostein gaarder
umuda yolculuk - kim gruenenfelder
elif şafak - aşk
yeniden gıda raporu (bu renge ihtiyacım vardı)
şimdi sen gidecen ya,
cehennemin dibine git - erdal demirkıran
the exorcist - william peter blatty
şaşırtan varsayım - francis crick
kanatlı süvarinin anıları - hulusi üstün
yalancı tanıklar kahvesi - vedat türkali
bahçıvan - john le carre
kemikten dağ - elliot pattison
niçe ağladığında - irvin d. yalom
hurin'in çocukları - tolkien!
yasmin - eli amir
siyah - ted dekker
kurbağa prens - jane porter
küçük aptalın büyük dünyası - pucca
mükemmel cinayetler - julien salmon
devr-i tayyip - dr. tamer tahir kumkale
kasaba - richard russo
okuyan herkesi mimledim.
bakalım sizin elinizde neler var..
hadi bakalım(:
bu arada,
bana gökkuşağının renklerini hatırlatan
şemsiyeme de burdan saygılarımı sunarım.
bana kalsaydı,
grilerden siyahlardan
ve yine grilerden oluşan bi gökkuşağı
kulesiyle karşılaşırdın..
bana gökkuşağının renklerini hatırlatan
şemsiyeme de burdan saygılarımı sunarım.
bana kalsaydı,
grilerden siyahlardan
ve yine grilerden oluşan bi gökkuşağı
kulesiyle karşılaşırdın..
bir nasıl yapılır projesiyle daha
karşınızdayım sayın okuyucu.
yakında diskavıri çenılda
hav ken yu du it programı yapmayı planlıyorum.
bi iki cv gönderdim ama
sanırım çok yoğunlar,
daha kimse dönmedi.
desenli kurabiye nasıl yapılır?
ama bundan daha önemli bi soru var;
puantiyeli kurabiye neden yapılır?!
hiç bi fikrim yok.
mutfağa meyyalim
vallahi sıkıntıdan..
şöyle oluyo,
kurabiye hamurundan bi parçacık ayırıyoruz
üstüne kürdan yardımıyla gıda boyamızı sürüyoruz.
o arada tezgaha bakmıyoruz okuyucu.
ne pis çalışmış her yer un
ıyy falan demiyoruz.
hayır.
bunu yaparsak kurabiyelerimiz hiç güzel olmaz.
sonra boyayı hamura yedirip
kırmızı minik puantiye mi yaparsın artık
benim gibi kalp mi yaparsın bilemem
kafamıza göre ayırdığımız parçaları
açtığımız normal hamurun üstüne koyuyoruz.
üzerlerinden azıcık merdaneyle bastırıyoruz ki
öyle kurbağa gözü gibi
pörtlek pörtlek kalmasınlar.
sonra da pişiriyoruz.
(ama bak ne dicem;
kurabiyelerin şekli bozulmadan
her yeri eşit kabararak pişmesini istiyosan
kalıpla kesmeden önce kalıbı
şöyle hafifçe bi una batır.)
ne işimize yaradığı tam olarak belli olmayan
şu sonucu elde ettiysek
vücudumuzu kalori bombardımanına tutabiliriz demektir.
ek olarak,
boyalı hamurun renginin pişerken
biraz daha koyulaştığını unutmamakta fayda var.
ayrıca jel gıda boyaları çok daha kullanışlı.
eyyorlamam bu kadar.
afiyet olsun.
(bkz: emine beder gülüşü ve işkembe şeklindeki bone)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
