:* öpücükler vol.11

:* özlemek,

kıymeti bilinmeyen zamanların aldığı öçtür.

:* erkeklerin en çok erkek çocuk isteyip

büyüdüklerinde en çok oğullarıyla çatışması

kişiliklerindeki bir bug değil de nedir okuyucu?

:* memur olayım istiyorum.

sefer tasımı alıp işe gideyim,

rutinin dibine vurayım.

çok ihtiyacım var bişeylerin düzenli gitmesine..

:* dün saçıma ak düşmemiş,

bu detayı merak edenler için belirteyim.

:* biri lost'u beyinlerimizden silse,

yeni bi diziymiş gibi baştan izlesek.

faraday'ı, dezmınd'ı, sooyır'ı özledim ulan!

:* vakti zamanında bir faraday çizmişliğim yok değil.

:* lost, dharma falan düşünürken aklıma geldi de

bence karma felsefesini dünyaya türk anneleri yaydı.

"o sana ne taktıysa sen de ona aynısını takıcan";

karmanın temel taşı değil de nedir?!

:* evde beş altı tane hesap makinesi buldum,

bi iki tane daha bulursam

hesap makinesiyle leblebi yazıcam.

kendi paralel evrenimi oluşturuyorum,

mutluyum huzurluyum.

adını setonya koydum.

:* annelerin "dur bak sana kimi veriyorum"

diyerek telefon uzatma hareketinden

daha rahatsız edici tek bi hareket biliyorum,

dürtmek.

maydonoz kadar rahatsız edici, dereotu kadar..

 telefonu alıp

"istedin mi ki sen beni" diyip

yoo cevabını bekleyesim,

tamam o zaman diyip kapatasım,

o telefonu yerlere çalasım geliyo.

arayan zaten biliyo benim de o evde yaşadığımı,

aradığı insanla bi akrabalığım olduğunu.

istese ister dimi?

ama yok.

illa anne zorlaması.

:* türklerin en çok okuduğu şey

domestos kullanım kılavuzu.

arada oraya subliminal mesajlar yazsalar diyorum,

insanlara daha DÜRÜST olmakla ilgili..

belki işe yarar.

aşk bitti. leyla the band.

üzüntüsü midesine vuran insanım ben.

sonra uyuyamayan,

leyla the band dinleyeyim diyen.

bütün uyuyası giden,

kaybolsaaam, aaaşk biiitti diye mırıldana mırıldana

cenin pozisyonunda midesindeki krampların

bi an önce gitmesi için yalvaran.

yokluğunda iyiydi,

aşk bitti enfes.

bence de aşk bitmişti.

zaten leyla çoktan ölmüştü,

yerini ne doldurabilirdi ki..

bi leylası olur insanın okuyucu.

sonrası hep onu hatırlatır, sadece onu hatırlatır.

gelenin gideni aratmaktan başka vasfı yoktur bana kalırsa,

bazı insanların da ellerindekini ısrarla kaybetmekten başka.

mecnun bunu çok geç anladı,

başkalarının yanında..

"yakın değilsin, göremezsin..
masum değilsin, ağlayamazsın.." dedi,

öküz oturdu içime.

o bişey değil de,

yakası kapalı bateri çalışını senin onur ünlü!

çölde su arasam ütü bulurum, voltranı oluştursak götü olurum.

 

nasıl bi derdini anlatamama,

içinde patlama,

kısmetsizlik ve etrafındakiler tarafından sallanmazlık halindeyim

anlatamam.

 bütün gereksiz durumlar benim başıma geliyo.

yağmur sadece benim tepeme yağıyo,

kuşlar için adeta umumi tuvaletim.

o konuya şans diyenin de alnını karışlayayım.

hayır, lekesi de çıkmıyo ağartıyo resmen.

sanırım bugün birileri sırtıma

"vurun abalıya" yazdı.

aksi takdirde bu kadar mutsuz olmazdım.

hepsini atlatıp derin bi nefes aldım

derken..

vernikleyip dizdiğim tabakların üstüne oturdum.

sanat güneşi gibi gezmişim de bi allahın kulu

o ne lan öyle demedi.

saçıma elimi bi attım,

el artı iki yumak saçla geri çektim.

ak düşmemiş ama toplu intihar etmişler.

bugünün gerilimine dayanamadı tabi yavrucaklar..

birinin tutması gereken bi söz vardı,

ucundan geçmedi yaptığı şey.

oturdum bi de ona üzüldüm.

aslında herşey sabah belli etmişti kendini.

uyurken ayağım uyuşmuş,

ben ne bileyim öyle bişey olabileceğini.

yataktan kalkıp merdivenden bi ineyim dedim

yuvarlandım resmen.

işte o zaman o yataktan hiç kalkmamam gerektiğini anlamalıydım..

ama anladım mı? yok.

bu da bana bi işarettir demedim.

arada böyle olayları görmezliklerim vardır.

akşam mısır patlatırken anlamadığım bi sebeple

kapağı açtım ve gözüme gözüme patladılar.

te allam, zorun neydi desen

cevab veremem..

çaydanlığın sapını değil dökme zımbırtısını tuttum,

avucumda yanık var.

 

 sanki iyi insanlar kavimler göçü yapmış da

ben ters yöne gitmişim gibi hissediyorum.

öyle de bi talihsizlik.

başlık herşeyi anlatıyo zaten..