bugünün filmi meryem. at yapım, zeynep çamcı. gördüğümde asla atlayamayacağım iki unsur. önce kamera arkasını izlemiştim ben. yosunlardan huylanıp minnoş minnoş ağlayan zeynep çamcıyı görünce aman yarebbim dedim bu nası bi kedi yavrusu insan! yerim seni karaboncuk! üstüne ismail hacıoğlu var, zerrin sümer var. harika çekimler, arka plandan geçen türk sineması müzikleri, negzel bi yerde yaşıyoruz dedirten manzaralar, sahipsizlik, sen arama ben ararım, biz anamızdan böyle gördük, kadının kadına yaptığı, dicem tabi ki.. ve diyo ki; "bulcakmış bi hal çaresini. bok bulur. sanki bulduğunun kıymetini bildi de." inşallah ikincisi çekilir!
ve ihsan oktay anar türk edebiyatının en dev iki ismidir.
ikisinin de bir kelimesini okuyabilmek için
hayatımdaki en önemli işleri bi kenara bırakabilirim. sinemada tim burton neyse, edebiyatta hasanım ali odur. zira ikisinin de en aklımda kalan cümlesi "kar, neden yağar?" adamlar evrensel bebeğim. (bkz: edward scissorhands)(bkz: gölgesizler) yeri gelmişken burdan iletişim yayınlarına sesleniyorum, allasen heba etmeyin bu adamın yazdıklarını. adam gibi basın, kör etmeyin bizi bi tarafı düzgün bi tarafı flu kitaplarla.
dün akşam ütü yaparken kütüphaneye bakıp dertlendim.
dedim bir tess gerritsen rafım var, bir grange rafım var,
bir tolkien rafım var, neden bi hasan ali rafım yok?
raf derken kitaplarının yan yana dizilmiş olmasından bahsetmiyorum okuyucu,
aynı yayınevinden aynı şekilde basılmış, tek tip kitapları kastediyorum.
mesela doğan kitaptan çıkmış ahmet ümit kitapları gibi;
siyah, uzun, altında turuncu dk baskısı olan,
dizdin mi böööyle inci gibi..
manyak mıysam neysem artık başladım
iletişim yayınlarının hasan ali kitaplarının fiyatlarını
envai çeşit siteden hesaplamaya.
okuoku, kitapsihirbazı, d&r derken
yok dedim şimdi ihtiyacın yok sema.
sonra o, sırf bunun için bi para biriktir sen.
bu işin zararlısı yine enver oldu.
dönüp "hasan ali toptaş'ı biliyon mu sen?"
"lynch gibi böyle, rüya mı gerçek mi hiç anlamıyosun"
"ondan sonra bi keresinde.."
haklı olarak anlam veremediği bakışların ardından
asıl amacım geldi,
"gölgesizler'i izledin miydi sen?!"
enver ki benim bugüne kadar önerdiğim her filmle dalga geçmiş,
mükemmel sinema izleyicisi kimliğimi hiç görememiştir. işte arada böyle cesaretliliklerim var.. dün televizyon izlerken "maç bitsin gölgesizleri izleyelim miiğ?" çıktı ağzımdan. yaşasın televizya!
izledik. benim için ellinci kez olabilirdi, insanlık için küçük bi adım da olabilirdi ama enver için çook büyük bi adımdı. adam bir kere bile alay etmedi! artık nasıl bir saygıyla bahsettiysem, çekindi mi ne yaptı bilmiyorum. ya da susayım da bi an önce bitsin mi dedi.. he? öyle mi dedin enver? baya bildiğin sonuna kadar izlettim arada bi "allaşkına sonu çok mu saçma" falan dedi ama olur o kadar. film içinde ertan saban ve ahmet mümtaz taylan'ı aynı anda bulundurması sebebiyle benden zaten 10 üstünden 17 falan almış durumda. tek falsosu köy imamını kötü göstermesi, olmasaydı keşke hasancım alicim.. yönetmeni ümit ünal ise türk metafiziğinin kralı. teyzem (ki çocukluğumun psikolojik sarsıntısıdır), anlat istanbul, nar, dokuz, mazhar alanson'lu arkadaşım şeytan, ses.. kaptan feza hariç hepsi şaheser, üçer kez izlenmelik filmler. bi de sen izle derim. altını çizdim.. (tez vakitte kitabın altını da çizicem)
herkes hem burada olmak istiyo, hem çok uzakta.. -hiç iz yok. -her şey bir iz bırakır. sen köyün en güzeliydin, ben en yakışıklısı. kimin aklına gelirdi ki bizden bir hilkat garibesi çıksın? ufukta ayna yüklü kuşlar vardı. biliyordum, onlara ulaşsam kendimi bulacaktım. cephede ölen hamdi hamdiyse, burda ölen kimdi?
çaresizlik gözünü kör etmiş senin...
kar, neden yağar, kar? kaçırdın diyolar. ben kızı kurtardım ama.. nihayet "gel lan sen ne istiyosun" dediler.
geçenlerde birinin " atlı karınca'yı izledim, mert fırat'tan nefret ettim be" demesi üzerine du bakıyım dedim izleyince ben de nefret eder miyim, başka dilde aşk'tan sonra oluşan hayranlığım azalır mı.. zira ergen psikolojisine girmek istemem, arada böyle olgunluklarım vardır.
sonra söylemek istediğim bişey var, kurban besmeleyle değil tekbirle kesilir. yüz yıl öncesinin filmlerini yaparken duvar kağıtlarının desenine dikkat ediyonuz da böyle şeylere niye etmiyonuz? cık cık. olmuyo filimciler.
bir insanlık örneği sahnesi vardı ki.. sırf kensi için birazdan da yeraltı'nı izleyezaum.
filme gelirsek, ilk başta "ne ki bu filmin olayı" diyosun, öyle durgun, sıradan bi aile filmi. hatta o kadar durgun ki, arada bi mabel molası verip on şarkı falan dinledim.
sonra sıradan dediğine pişman oluyosun, sıradan ailelerin böyle olma olasılığı seni korkutuyo.
midene bi yumruk, suratına bi tokat, beynine milyonlarca düşünce hücum ediyo.
kusmak, ağlamak, filmi beyninden, filmdeki gibi karakterleri dünyadan çıkarmak istiyosun.
ve sahiden mert fırat'ın canlandırdığı karakterden nefret ediyosun.
bi röportajında öyle güzel bişey söylüyo ki filmle ilgili; "biz sadece şuna dikkat ettik; ensestlle ilgili film çekerken, ensestin bir parçası olmamaya. daha önce çekilen filmleri izledik, orada meselenin anlatım şekli ister istemez çocukların bir cinsel cazibe odağı şeklinde ortaya çıkmasını sağlıyordu. biz kendi filmimizde böyle olmamasına dikkat ettik. biz sadece bu süreci anlatmak ve çocuğu da arzu nesnesi yapmamak istedik."
gişe için, para için, şöhret için değil "iyi bişeyler yapabilmek için" çekilmiş bi film..
bence vurucu sahne 71.48'de geldi.
vay ne cümleymiş diye değil, sana fikir versin diye altını çizdim. zaten sözlerle değil, mimiklerle, imalarla, bakışlarla anlatılmış herşey..
+aç bakalım hediyeni, beğenecek misin. baban senin için almış, içeri git de bi teşekkür et istersen. -buydu değil mi istediğin? kuralım ister misin? (elinin körü kızın babası. geberesice.)
büyüyo heralde, çok sinirli oldu. içine kapandı.
benimle balığa gel kızım, konuşmadan hiçbişeyi halledemeyiz.
rengi gitmiş dudaklarında donup kalmış, hiç de çocuksu olmayan gülümsemede sonsuz bir hüzün vardı.
bu tertemiz ruh, hiç de hakkı olmayan bir utançla dolmuş, attığı o son müthiş çığlığı kimse duymamış..
anlayamadım. anlayamadım işte..
-anne, cenazeyi neden kasabaya geri götürüyoruz? +hayatta en nefret ettiği yerde kalmasını istiyorum.
komedi dışındaki türk filmlerine zaafım var. hayko cepkin'in o dandik "çocuk" filmine bile koştura koştura gitmişliğim vardı zamanında.
ahh belinda'dan tut, kıskanmaktan geç, masumiyeti kaderi mustafa hakkında herşeyi dolaş nerden istiyosan ordan çık.
türk sineması iyidir.
taylan biraderler iyidir, başak köklükaya çoook güzel, cansel elçin çok fğansıs, zek çok ergendir..
dördüncü izleyişimde tekrar jeneriğe bayıldım, ilker aksum'un sarı saçlarına on dakka güldüm. vavien sarısı(:
ayrıca kendisi çekim yapılan köye tüm ekipten bir ay önce gitmiş,
orada yaşamış, oralı olmuş,
kıyafetlerini bile kostüm ekibinden değil oralı bir köylüden almış.
adam oyuncu, döktürmüş..
binnur kaya efsane, müzikler enfes, kevin moore.
az dinlemeli, çok izlemeli bi film.
en sondaki deprem sahnesi ise
holivud da kimmiş dedirtecek kadar iyiydi bence,
çekildiği zaman da göz önünde bulundurulursa.
başrollerin bilge ve zeki olması
sayın yuri bilge ve sayın demirkubuz'a gönderme mi diye
düşünmeden edemedim.
he düşündüm ne oldu, hiç.
10 üzerinden 8,7.
ve altını çizdim.
dünyanın başka bi şehrinde küçük bi kız güneşin doğmasını bekliyo şimdi. sen güneşi burda tutarsan çok üzülür.
küçük kıyamet. ölümle karşılaştığımız o an.
-ara çabuk ev sahibini.
+abi bu saatte cevap vermez.
annemin cenazesinde de bi mezar yerine öyle baktık boş boş. orda olmadığını bile bile dua ettik. gözümden tek yaş bile akmadı biliyo musun? oysa enkaz başında beklediğimiz her gün hiç durmadan ağlamıştım.
-hayır size bi saatimi bile ayıramam mı diyeyim? +ama konu ailen olunca hiç düşünmeden hayır diyebiliyosun.
-buralar neden boş böyle? +ya ne olacağıdı? (bu diyaloğun manasını filmin sonunda çözebilmek, kendini aynştayn gibi hissetmek!)
buraya bir geldiler mi gitmek bilmezler
ben dururken sinekler şunu ısırıyolar ya sinir oluyorum.
iyi oldu seni gördüğüm, ev sahibi seni sordu ya. -okuyucu bil bakalım ev sahibi kim-
he işte buranın insanı böyle, bi gün var bi gün yok. zaten ne ki abi? bi gök var bi yer, biz de arada. korkuyon mu sen? korkma.
sakin ol abla. çok geç artık abla, vadesi dolmuş yapacak bişey yok. rahat bırak adamı.
herşey iyiymiş gibi davranmaya öyle ihtiyacım vardı
ve dün ghajini'yi tekrar izledikten sonra
biraz mutluluk bünyeme o kadar iyi gelecekti ki
bugünün filmi olarak 3 idiots'u seçtim.
izlemeyen varsa diye başlamıyorum cümleye,
izlemeyen yoktur.
olmasın.
olmamalı!
hayatımın filmi 2009 yılına kadar
la vita e belle yani hayat güzeldirdi.
hayat güzeldi..
sonra bişeyler oldu,
hayat güzelmiş gibi davranmak gerektiğini öğrendim.
ve sloganı "all izz well" olan bi film buldum.
fanaa'dan tanıdığım aamirciğim de
işin içinde, ortasında, kalbinde olunca
yüzlerce kez izlemek bana mısın demezdi.
izledim, ağladım, güldüm,
dünyada ne insanlar var ya dedim,
etrafımdaki herkesin virüs tavırlı olmasına içlendim,
zoobi doobi diye şarkılar söyledim.
ve dedim ki,
utanmasan ellinci izleyişinde altını çizeceksin.
yalnız şöyle bi not düşmek istiyorum;
duygu yoğunluğundan altını çizmek gelmiyo akla.
sen en iyisi bi daha izle okuyucu.
ps: i levye aamir khan!
başlıyor;
budala! uçağı terkettim, o pantolonunu unuttu. hepsi rancho'yla buluşmak için!
rüzgar gibi özgürdü, yükselen bir uçurtma gibi..
17.15te doğdum. ve babam 17.16da mühendis olacağımı söyledi. farhan. yüksek. mühendis. ve kaderim mühürlendi. ne olmak istediğimi kimse sormadı.
kilobyte, megabyte ve anneleri gigabyte'la tanış.
zamandan kazanak çin gömleği cırt cıtlıydı kravatı kopçalı. her iki eliyle de yazabilmek için kendini eğitmişti.
normal bir kalem uzayda işe yaramıyorsa, neden astronotlar kurşun kalem kullanmadılar?
tüm düşünceler boğazına yapılan basıncın onu öldürüğü yönünde. ya dört yıldır zihnine yapılan baskıya kim ne diyecek?
ailen için kazan, hizmetçi gibi kölelik yap ve sessizlik yemini et.
bu aptalla evlenme. o bi insan değil, bi fiyat etiketi.
annenle baban evlenmemeliydi. dünyada besleyecek aptal sayısı iki tane eksik olurdu.
hayat onun için bir kar-zarar tablosu. seni de kar olarak gördüğü için yanında.
onu gördüğünde rüzgar kulağına bi melodi fısıldadı mı eşarbın ağır çekimde havalandı mı ay gözüne rüya gibi göründü mü? aslında sen onu hiç sevmedin.
bu ülkede pizza 30 dakikada ulaşır, ama bi ambulans..
bir eşekten uzak dur, bir insana aşık olacaksın.
bize dik dik baktı. sanki iki böbreğini istedik.
arkadaşın başarısızsa sen kötü hissediyosun. arkadaşın zirvedeyse sen daha kötü hissediyosun.
onlar iş bulacaklar. insanları makinelere tercih eden bazı firmalar bulunmalı..
karl marx tüm kaynakları paylaşmamızı emretmiş!
aynı isim. aynı derece. aynı resim. ama farklı bi adam..
a-ayva b-balon d-dana
diploma olmadığında ne güzel bi iş ne güzel bi eş, ne kredi kartı, ne sosyal statü mümkün. hepimiz okula diploma için gittik o sadece öğrenmek için gitti.
beyinleri çok iyi para eder çünkü hiç kullanılmamış durumda.
yarından bu kadar korkarken bugünü nasıl yaşayacaksın?
farhan kardeşinle evlenecek! stelik hiç çeyiz istemiyor, ücretsiz! ücretsiz! ücretsiiiz!
ölüm döşeğinde pişman olacaksın.. mektubun elinde, taksinin kapıda, hayatını değiştirmek için biraz cesarete ihtiyacın olduğunu htırlayacaksın.
eğer beni reddederseniz pişman olmam, hala hayatımda yapılacak işler var.
garip arkadaşlar önce doğruyu öğretir, sonra yanlışı yaparlar..
